![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Kies een kaart en klik er op om verder te gaan.
Mieke Fielmich
Zij schreef:
Klauterend over het met reusachtige rotsblokken bezaaide schiereiland, kwamen de dichtregels van Jacques Hamelink in mijn gedachten. En om zo, in het ritme van onze stappen de herkenning te vieren, reciteerden we zijn woorden in de stilte van dit oeroude landschap...
Wij komen vreemd voor
in het geheugen van gehuchten
tijdens de doortocht,
zoals ook wij,onzerzijds,
ons enigermate herinneren
daar waar we nooit waren
al eens te zijn geweest.
En kijkend naar de diep neergestorte, omspoelde grote brokken, komt een andere strofe in mij op…
Het hart der reuzenkeien raakt ontroerd,
ze voelen speling ,heugenis aan tijd
toen ze zich voor het eerst verhardden,elk voor zich
hoedend zijn boerse grootheid.
Zo, kijkend naar de oude stenen en luisterend naar Hamelinks poëzie, het kabbelend water en de wind... valt het geluk in mijn handen… (die gaan het schilderen!)
Jacques Hamelink, Stenen voor mijzelf, uitgeverij De Bezige Bij 1977
deze ecards zijn mede mogelijk gemaakt door Wilfried Nauta Webdesign
© Mieke Fielmich / AntroVista